آخرین ویرایش در آبان ۲۱, ۱۴۰۳ توسط مریم صباحی
## کاپیتان ها و انتخابِ “خانه دوم”
در سالهای اخیر، خبری که اغلب در مورد ستارههای ایرانی شنیدهایم، تلاش برای کسب اقامت کشورهای دیگر است. این موضوع از خوانندگان گرفته تا ورزشکاران و هنرمندان را شامل میشود.
در گذشته این خبرها چندان برجسته نمیشدند، اما در سالهای اخیر با گسترش فضای مجازی و انتشار خبرهای مختلف، این موضوع به بحثی داغ در جامعه تبدیل شده است.
مردم اعتقاد دارند که این افراد برای “فرار” از کشور به دنبال کسب اقامت در کشورهای دیگر هستند و با این کار خود اعتماد به کشور را سلب میکنند.
در این مقاله به طور خاص به سه کاپیتان تیم ملی ایران، میلاد عبادیپور، مهدی طارمی و علیرضا جهانبخش میپردازیم که اخیراً خبر اخذ اقامت کشورهای دیگر به گوش رسیده است.
میلاد عبادیپور، کاپیتان تیم ملی والیبال ایران در سال ۱۳۹۹ اقامت لهستان را اخذ کرد. او این موضوع را به هدیه باشگاه لهستانی به مناسبت نودمین سالگرد تاسیس تیم تفسیر کرد.
در اردیبهشت ماه امسال، خبر رسید که مهدی طارمی، کاپیتان تیم ملی فوتبال، به دنبال اخذ شهروندی کشور پرتغال است. او قبلاً مجوز اقامت دائم در این کشور را دریافت کرده بود.
علیرضا جهانبخش، کاپیتان دیگر تیم ملی فوتبال، نیز به تازگی اعلام کرده است که به دنبال اخذ اقامت هلند است.
همه این افراد برای تصمیم خود دلیل منطقی دارند. عبادیپور میگوید برای سهولت جابجایی بین باشگاههای اروپایی اقامت لهستان را اخذ کرده است. طارمی نیز با اشاره به خانه دوم خود در هلند، اقامت این کشور را انتخاب کرده است.
در نهایت، آنچه باید تغییر کند، فضای کلی حاکم بر کشور است. مردم به دلیل مشکلات اقتصادی و سیاسی و نیز شرایط ناگوار منطقه خاورمیانه به شدت به مهاجرت فکر میکنند.
در چنین شرایطی، مشاهده اخذ اقامت کشورهای دیگر از طرف افراد سرشناس مانند کاپیتان های تیم ملی، احساس “تنها گذاشته شدن” را در ذهن مردم تقویت میکند.
هرچند حق هر فردی است که برای آینده خود و خانواده اش بهترین برنامهریزی را انجام دهد، اما باید به مسئولیتهای اجتماعی که بر دوش چهرههای سرشناس است، توجه داشت. این افراد با استفاد از امکانات کشور و حمایت مردم به این مقام رسیده اند.
**مریم صباحی**
دبیر گروه فرهنگ و هنر
مریم صباحی روزنامهنگار فرهنگی، منتقد سینما و پژوهشگر حوزه هنرهای نمایشی با بیش از یازده سال تجربه حرفهای در پوشش رویدادهای فرهنگی و هنری ایران است. تمرکز اصلی وی بر نقد و تحلیل فیلمهای سینمای ایران، بررسی جشنوارههای داخلی و خارجی و گفتوگو با هنرمندان و فیلمسازان معاصر میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک کارشناسی ارشد پژوهش هنر از دانشگاه هنر تهران و کارشناسی سینما از دانشگاه سوره است. همچنین دورههای تخصصی نقد فیلم، روزنامهنگاری فرهنگی و مدیریت رسانههای هنری را در مراکز معتبر داخلی گذرانده است. پایاننامه کارشناسی ارشد وی با موضوع «تحلیل بازنمایی هویت زنانه در سینمای پس از انقلاب» مورد تقدیر استادان قرار گرفته است.
**سوابق حرفهای**
صباحی فعالیت حرفهای خود را از سال ۱۳۹۲ با نقد فیلم برای نشریات تخصصی سینما آغاز کرد. با گسترش دامنه فعالیتهایش، به عنوان خبرنگار و منتقد با چندین روزنامه سراسری و پایگاه خبری معتبر همکاری داشته است. وی موفق به پوشش میدانی جشنوارههای مهمی همچون جشنواره فیلم فجر، جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران و چندین رویداد سینمایی بینالمللی شده است.
از سال ۱۳۹۹ به تیم تحریریه مجله خبری جوان آنلاین پیوسته و به عنوان دبیر گروه فرهنگ و هنر در این رسانه فعالیت میکند. در این سمت، بر تولید محتوای فرهنگی و هنری مجله نظارت دارد و تیم نویسندگان این حوزه را راهبری میکند. نقدهای تحلیلی و مصاحبههای عمیق وی با فیلمسازان و هنرمندان، همواره از پرمخاطبترین مطالب مجله بوده است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی صباحی در نقد و تحلیل فیلمهای سینمای ایران و جهان، پوشش جشنوارههای داخلی و خارجی، گفتوگو با بازیگران، کارگردانان و سایر هنرمندان و تحلیل جریانهای فرهنگی و هنری معاصر است. وی همچنین در زمینه گزارشنویسی از پشت صحنه فیلمها، معرفی کتابهای تخصصی سینما و بررسی آثار جدید نمایش خانگی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی حرفهای**
رویکرد صباحی در نقد فیلم مبتنی بر شناخت عمیق تاریخ سینما، آگاهی از نظریههای مدرن فیلمشناسی، توجه به بافت اجتماعی و فرهنگی اثر و پرهیز از قضاوتهای شتابزده و سلیقهای است. وی در نقدهای خود بر تحلیل فرم و محتوا، بررسی کارگردانی، فیلمنامه، بازیها و لایههای معنایی اثر تأکید دارد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران و خانه سینماست و در چندین دوره از جشنواره فیلم فجر به عنوان داور بخش مطبوعات و منتقدان حضور داشته است.
**افتخارات و جوایز**
– دریافت تندیس بهترین نقد سینمایی از جشنواره مطبوعات (۱۴۰۱)
– لوح تقدیر از جشنواره فیلم فجر برای مجموعه نقدهای منتشر شده (۱۴۰۰)
– نامزد دریافت جایزه بهترین خبرنگار فرهنگی (۱۳۹۹)
– انتخاب به عنوان دبیر پوشش مطبوعاتی جشنواره فیلم فجر (دوره چهلم)