آخرین ویرایش در مهر ۵, ۱۴۰۵ توسط مریم صباحی
بواسیر یا همورویید یکی از مشکلات شایع ناحیه مقعد است که می تواند با علائمی مانند خونریزی، درد، خارش، سوزش، تورم یا بیرون زدگی همراه باشد. شدت بیماری در همه افراد یکسان نیست و به همین دلیل، روش درمان بواسیر نیز باید متناسب با نوع، اندازه و درجه هموروئید انتخاب شود. برخی بیماران با اصلاح تغذیه و عادات دفع بهبود پیدا می کنند، در حالی که در موارد پیشرفته تر ممکن است درمان های کلینیکی یا جراحی ضرورت داشته باشد.
در این مقاله، انواع روش های درمان بواسیر را از درمان های خانگی و دارویی گرفته تا روش های غیرجراحی و جراحی بررسی می کنیم تا با تفاوت هر روش بیشتر آشنا شوید.
اطلاعات تماس بهترین کلینیک درمان بیماری های نشیمنگاهی در تهران شفا کلینیک
اسکلروتراپی یا تزریق
اسکلروتراپی یکی دیگر از روش های درمان هموروئید است که بیشتر برای هموروئیدهای داخلی استفاده می شود. در این روش ماده مخصوصی به بافت هموروئیدی تزریق می شود که باعث ایجاد التهاب کنترل شده و فیبروز بافت می شود. در نتیجه، بافت هموروئیدی کوچک تر شده و علائم کاهش پیدا می کنند.
این روش به ویژه در برخی بیماران مبتلا به هموروئیدهای درجه یک و دو مورد استفاده قرار می گیرد. انتخاب اسکلروتراپی به شرایط بیمار و تشخیص پزشک بستگی دارد.
درمان بواسیر با اصلاح تغذیه و سبک زندگی
در موارد خفیف، اولین مرحله درمان معمولا اصلاح عادات غذایی و دفع است. یبوست و زور زدن هنگام اجابت مزاج می توانند علائم بواسیر را تشدید کنند. به همین دلیل، افزایش مصرف فیبر و مایعات، یکی از مهم ترین اقدامات اولیه برای کنترل علائم محسوب می شود. راهنمای ASCRS نیز اصلاح رژیم غذایی و عادات دفع را درمان خط اول هموروئید علامت دار معرفی می کند.
مصرف سبزیجات، میوه ها، حبوبات و غلات کامل می تواند به افزایش فیبر غذایی کمک کند. نوشیدن آب کافی نیز باعث نرم تر شدن مدفوع می شود. علاوه بر این، بهتر است از نشستن طولانی مدت روی توالت و زور زدن هنگام دفع خودداری شود.
این اقدامات ممکن است برای بواسیرهای خفیف کافی باشند، اما در صورت ادامه خونریزی یا بیرون زدگی باید بیمار توسط پزشک معاینه شود.
درمان دارویی بواسیر
یکی دیگر از روش های درمان بواسیر، استفاده از داروهای موضعی یا خوراکی برای کاهش علائم است. کرم ها، پمادها، شیاف ها و برخی داروهای موضعی می توانند به کاهش موقت درد، خارش، التهاب و تورم کمک کنند.
برخی ترکیبات مانند هیدروکورتیزون، فنیل افرین یا پراموکسین در محصولات موضعی مورد استفاده قرار می گیرند. البته انتخاب دارو باید با توجه به علائم و شرایط بیمار انجام شود و مصرف طولانی مدت برخی داروهای موضعی، به ویژه کورتیکواستروئیدها، بدون نظر پزشک توصیه نمی شود.
نکته مهم این است که داروها معمولا علائم بواسیر را کنترل می کنند و لزوما باعث از بین رفتن کامل بافت هموروئیدی نمی شوند. بنابراین در صورت بروز علائم مداوم، بررسی علت و درجه بیماری اهمیت زیادی دارد.
درمان بواسیر با بستن رگ یا رابربند
یکی از شناخته شده ترین روش های غیرجراحی برای درمان هموروئید داخلی، بستن با کش یا Rubber Band Ligation است. در این روش، پزشک یک حلقه لاستیکی کوچک را در قسمت مشخصی از بافت هموروئیدی قرار می دهد.
با قطع جریان خون، بافت هموروئیدی به تدریج کوچک شده و از بین می رود. این روش معمولا برای هموروئیدهای درجه یک و دو و برخی موارد درجه سه که به درمان های اولیه پاسخ نداده اند، استفاده می شود.
بر اساس راهنمای ASCRS، بستن با کش یکی از موثرترین روش های درمان کلینیکی هموروئید محسوب می شود. یکی از مزیت های این روش، عدم نیاز معمول به جراحی باز است؛ با این حال، تشخیص مناسب بیمار برای انجام آن اهمیت زیادی دارد.
انعقاد با اشعه مادون قرمز
انعقاد مادون قرمز یا IRC یکی دیگر از روش های کلینیکی درمان هموروئید است. در این تکنیک، انرژی مادون قرمز به ناحیه مورد نظر تابانده می شود و با ایجاد انعقاد و اسکار، جریان خون بافت هموروئیدی کاهش پیدا می کند.
این روش بیشتر در هموروئیدهای داخلی با درجات پایین تر کاربرد دارد و معمولا نسبت به جراحی، روند ساده تری دارد. انتخاب این روش نیز باید بعد از معاینه و تشخیص دقیق انجام شود.
درمان بواسیر با جراحی هموروئیدکتومی
در صورتی که هموروئید بزرگ، پیشرفته یا همراه با بیرون زدگی قابل توجه باشد، ممکن است جراحی مورد نیاز قرار گیرد. هموروئیدکتومی به معنای برداشتن بافت هموروئیدی با روش جراحی است.
این روش معمولا برای برخی بیماران مبتلا به هموروئید درجه سه و چهار یا افرادی که هموروئید خارجی قابل توجه یا هموروئید داخلی و خارجی ترکیبی دارند، مطرح می شود. طبق راهنمای ASCRS، هموروئیدکتومی در این شرایط می تواند گزینه درمانی مناسبی باشد.
اگرچه جراحی می تواند بافت هموروئیدی را به طور موثری برطرف کند، اما معمولا نسبت به روش های کلینیکی با درد و دوره نقاهت بیشتری همراه است. بنابراین انجام جراحی برای همه بیماران ضروری نیست و باید بر اساس شدت بیماری انتخاب شود.
هموروئیدوپکسی با استاپلر
هموروئیدوپکسی با استاپلر یا Stapled Hemorrhoidopexy یکی دیگر از روش های جراحی است که با هدف بالا کشیدن بافت هموروئیدی و اصلاح افتادگی آن انجام می شود.
این روش بیشتر برای برخی هموروئیدهای داخلی پرولاپس شده کاربرد دارد و برخلاف هموروئیدکتومی، بافت هموروئیدی خارجی را درمان نمی کند. راهنمای ASCRS توصیه می کند این روش به صورت روتین به عنوان درمان جراحی خط اول هموروئید داخلی استفاده نشود، زیرا محدودیت ها و خطرات خاص خود را دارد.
درمان بواسیر با لیزر
لیزر نیز در برخی مراکز به عنوان یکی از روش های درمان هموروئید معرفی می شود. بسته به تکنیک مورد استفاده، انرژی لیزر می تواند برای کاهش جریان خون یا جمع کردن بافت هموروئیدی مورد استفاده قرار گیرد.
با این حال، عبارت «درمان بواسیر با لیزر» می تواند به تکنیک های مختلفی اشاره داشته باشد و نباید همه روش های لیزری را یکسان در نظر گرفت. بنابراین قبل از انتخاب این روش، باید مشخص شود دقیقا چه تکنیکی قرار است انجام شود و آیا با نوع و درجه هموروئید بیمار تناسب دارد یا خیر.
کدام روش درمان بواسیر مناسب تر است؟
نمی توان یک روش واحد را برای تمام بیماران مبتلا به بواسیر مناسب دانست. درمان به عواملی مانند نوع هموروئید، درجه بیماری، شدت خونریزی و درد، میزان بیرون زدگی و پاسخ بیمار به درمان های اولیه بستگی دارد.
به طور کلی، در موارد خفیف معمولا اصلاح رژیم غذایی، افزایش فیبر و مایعات و اصلاح عادات دفع در اولویت قرار دارند. اگر این اقدامات کافی نباشند، برای بسیاری از هموروئیدهای داخلی درجه یک و دو و برخی موارد درجه سه می توان از روش های کلینیکی مانند رابربند، اسکلروتراپی یا انعقاد مادون قرمز استفاده کرد.
در موارد پیشرفته تر، به ویژه هموروئیدهای درجه سه و چهار یا موارد همراه با هموروئید خارجی قابل توجه، ممکن است جراحی مطرح شود.
آیا هر خونریزی مقعدی ناشی از بواسیر است؟
خونریزی هنگام دفع یکی از علائم شناخته شده هموروئید است، اما نباید هر خونریزی مقعدی را به بواسیر نسبت داد. بیماری های دیگری مانند شقاق، التهاب روده، بیماری های کولورکتال و برخی مشکلات دیگر نیز می توانند باعث مشاهده خون در مدفوع یا خونریزی از مقعد شوند. به همین دلیل، خونریزی مداوم، شدید یا خونریزی همراه با علائم غیرمعمول باید توسط پزشک بررسی شود.
نکته قابل توجه : این مقاله یک رپورتاژ آگهی است و توسط سفارش دهنده تهیه شده است و مسئولیت محتوای ارائه شده یا خدمات معرفی شده بر عهده مجله خبری مسیر آنلاین نمی باشد.
**مریم صباحی**
دبیر گروه فرهنگ و هنر
مریم صباحی روزنامهنگار فرهنگی، منتقد سینما و پژوهشگر حوزه هنرهای نمایشی با بیش از یازده سال تجربه حرفهای در پوشش رویدادهای فرهنگی و هنری ایران است. تمرکز اصلی وی بر نقد و تحلیل فیلمهای سینمای ایران، بررسی جشنوارههای داخلی و خارجی و گفتوگو با هنرمندان و فیلمسازان معاصر میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک کارشناسی ارشد پژوهش هنر از دانشگاه هنر تهران و کارشناسی سینما از دانشگاه سوره است. همچنین دورههای تخصصی نقد فیلم، روزنامهنگاری فرهنگی و مدیریت رسانههای هنری را در مراکز معتبر داخلی گذرانده است. پایاننامه کارشناسی ارشد وی با موضوع «تحلیل بازنمایی هویت زنانه در سینمای پس از انقلاب» مورد تقدیر استادان قرار گرفته است.
**سوابق حرفهای**
صباحی فعالیت حرفهای خود را از سال ۱۳۹۲ با نقد فیلم برای نشریات تخصصی سینما آغاز کرد. با گسترش دامنه فعالیتهایش، به عنوان خبرنگار و منتقد با چندین روزنامه سراسری و پایگاه خبری معتبر همکاری داشته است. وی موفق به پوشش میدانی جشنوارههای مهمی همچون جشنواره فیلم فجر، جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران و چندین رویداد سینمایی بینالمللی شده است.
از سال ۱۳۹۹ به تیم تحریریه مجله خبری جوان آنلاین پیوسته و به عنوان دبیر گروه فرهنگ و هنر در این رسانه فعالیت میکند. در این سمت، بر تولید محتوای فرهنگی و هنری مجله نظارت دارد و تیم نویسندگان این حوزه را راهبری میکند. نقدهای تحلیلی و مصاحبههای عمیق وی با فیلمسازان و هنرمندان، همواره از پرمخاطبترین مطالب مجله بوده است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی صباحی در نقد و تحلیل فیلمهای سینمای ایران و جهان، پوشش جشنوارههای داخلی و خارجی، گفتوگو با بازیگران، کارگردانان و سایر هنرمندان و تحلیل جریانهای فرهنگی و هنری معاصر است. وی همچنین در زمینه گزارشنویسی از پشت صحنه فیلمها، معرفی کتابهای تخصصی سینما و بررسی آثار جدید نمایش خانگی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی حرفهای**
رویکرد صباحی در نقد فیلم مبتنی بر شناخت عمیق تاریخ سینما، آگاهی از نظریههای مدرن فیلمشناسی، توجه به بافت اجتماعی و فرهنگی اثر و پرهیز از قضاوتهای شتابزده و سلیقهای است. وی در نقدهای خود بر تحلیل فرم و محتوا، بررسی کارگردانی، فیلمنامه، بازیها و لایههای معنایی اثر تأکید دارد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران و خانه سینماست و در چندین دوره از جشنواره فیلم فجر به عنوان داور بخش مطبوعات و منتقدان حضور داشته است.
**افتخارات و جوایز**
– دریافت تندیس بهترین نقد سینمایی از جشنواره مطبوعات (۱۴۰۱)
– لوح تقدیر از جشنواره فیلم فجر برای مجموعه نقدهای منتشر شده (۱۴۰۰)
– نامزد دریافت جایزه بهترین خبرنگار فرهنگی (۱۳۹۹)
– انتخاب به عنوان دبیر پوشش مطبوعاتی جشنواره فیلم فجر (دوره چهلم)