آخرین ویرایش در آذر ۲۸, ۱۴۰۳ توسط مریم صباحی
در کوچه پس کوچههای خاطره، عطر دود کباب و برنج تازه، همچون نسیمی روحنواز، یاد روزگاران قدیم را زنده میکند. تصویری از رستورانی قدیمی مجسم میشود؛ جایی که ظهرها، فریاد فروشنده، مردمان محله را به صرف ناهاری لذیذ فرا میخواند. میهمانان، دور سکوهای چوبی جمع میشدند و چشم انتظار سینیهای چلوکباب معطر بودند؛ سینیهایی آراسته به برنج، نان سنگک، پیاز، سماق، دوغ و گاهی شربت لیموی تازه.
پس از آن، “برنجچین” با ظرفی بزرگ از برنج پدیدار میشد و سهم هر کس را در بشقابش میریخت. سپس، ظرفی لبریز از کره محلی به دست “کرهگذار” میرسید و او قطعهای از آن را بر روی برنج میگذاشت. در این هنگام، “کبابکش” با چابکی، سیخهای کباب داغ را بر روی برنج میچید. در بسیاری از این رستورانهای قدیمی، تا زمانی که مشتری اعلام رضایت میکرد، این عمل تکرار میشد و هزینه کبابهای اضافی همچون پرس اول محاسبه میگردید.
این سنت خوشمزه، به دوره ناصری باز میگردد. برخی بر این باورند که ناصرالدین شاه، با دعوت آشپزی قفقازی به دربار، سبب رواج کباب در ایران شد. این کباب توسط آشپزان درباری تغییر یافت و به صورت امروزی خود درآمد. به مرور زمان، کباب از غذای درباری به غذای بازاری تبدیل شد و چند رستوران چلوکبابی در تهران گشایش یافت.
از جمله مشهورترین این رستورانها، میتوان به رستوران نایب اشاره کرد که از سال ۱۲۵۴ فعالیت خود را آغاز کرده است. “مرشد چلویی”، رستورانداری عرفانی و شاعر، نیز از نامهای ماندگار این عرصه است. رستوران شرفالاسلامی، با تاریخ تأسیس ۱۳۱۷، هنوز حفظکننده بقایای آن روزگاران است. گرچه امروزه دیگر آن زنگهای در و سکوهای فرششده وجود ندارد، اما عطر و بوی کباب، ریحان و نان سنگک، همچنان یادآور خاطرههای مشترک ایرانیان است.
**مریم صباحی**
دبیر گروه فرهنگ و هنر
مریم صباحی روزنامهنگار فرهنگی، منتقد سینما و پژوهشگر حوزه هنرهای نمایشی با بیش از یازده سال تجربه حرفهای در پوشش رویدادهای فرهنگی و هنری ایران است. تمرکز اصلی وی بر نقد و تحلیل فیلمهای سینمای ایران، بررسی جشنوارههای داخلی و خارجی و گفتوگو با هنرمندان و فیلمسازان معاصر میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک کارشناسی ارشد پژوهش هنر از دانشگاه هنر تهران و کارشناسی سینما از دانشگاه سوره است. همچنین دورههای تخصصی نقد فیلم، روزنامهنگاری فرهنگی و مدیریت رسانههای هنری را در مراکز معتبر داخلی گذرانده است. پایاننامه کارشناسی ارشد وی با موضوع «تحلیل بازنمایی هویت زنانه در سینمای پس از انقلاب» مورد تقدیر استادان قرار گرفته است.
**سوابق حرفهای**
صباحی فعالیت حرفهای خود را از سال ۱۳۹۲ با نقد فیلم برای نشریات تخصصی سینما آغاز کرد. با گسترش دامنه فعالیتهایش، به عنوان خبرنگار و منتقد با چندین روزنامه سراسری و پایگاه خبری معتبر همکاری داشته است. وی موفق به پوشش میدانی جشنوارههای مهمی همچون جشنواره فیلم فجر، جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران و چندین رویداد سینمایی بینالمللی شده است.
از سال ۱۳۹۹ به تیم تحریریه مجله خبری جوان آنلاین پیوسته و به عنوان دبیر گروه فرهنگ و هنر در این رسانه فعالیت میکند. در این سمت، بر تولید محتوای فرهنگی و هنری مجله نظارت دارد و تیم نویسندگان این حوزه را راهبری میکند. نقدهای تحلیلی و مصاحبههای عمیق وی با فیلمسازان و هنرمندان، همواره از پرمخاطبترین مطالب مجله بوده است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی صباحی در نقد و تحلیل فیلمهای سینمای ایران و جهان، پوشش جشنوارههای داخلی و خارجی، گفتوگو با بازیگران، کارگردانان و سایر هنرمندان و تحلیل جریانهای فرهنگی و هنری معاصر است. وی همچنین در زمینه گزارشنویسی از پشت صحنه فیلمها، معرفی کتابهای تخصصی سینما و بررسی آثار جدید نمایش خانگی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی حرفهای**
رویکرد صباحی در نقد فیلم مبتنی بر شناخت عمیق تاریخ سینما، آگاهی از نظریههای مدرن فیلمشناسی، توجه به بافت اجتماعی و فرهنگی اثر و پرهیز از قضاوتهای شتابزده و سلیقهای است. وی در نقدهای خود بر تحلیل فرم و محتوا، بررسی کارگردانی، فیلمنامه، بازیها و لایههای معنایی اثر تأکید دارد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران و خانه سینماست و در چندین دوره از جشنواره فیلم فجر به عنوان داور بخش مطبوعات و منتقدان حضور داشته است.
**افتخارات و جوایز**
– دریافت تندیس بهترین نقد سینمایی از جشنواره مطبوعات (۱۴۰۱)
– لوح تقدیر از جشنواره فیلم فجر برای مجموعه نقدهای منتشر شده (۱۴۰۰)
– نامزد دریافت جایزه بهترین خبرنگار فرهنگی (۱۳۹۹)
– انتخاب به عنوان دبیر پوشش مطبوعاتی جشنواره فیلم فجر (دوره چهلم)